نگاهی به اثر جدید «مرکب خوانی» یادگار دیگری از خاندانِ آواز ایران نگارش: محمدرضا ممتازواحد اوایل دهه نود، مجموعه «فراز و فرود در آسمان ردیف موسیقی آوازی ایران» توسط مرکز موسیقی حوزه هنری (در زمان مدیریت رضا مهدوی) و با اجرای ردیف دانِ آوازخوان استاد حسن گلپایگانی (قاسم) و سنتورنوازی فرزند هنرمندش هانی گلپایگانی منتشر شد.حسن گلپایگانی جهت تدوین این مجموعه، فقط به روایت یک ردیف آوازی - آن هم در سیطره و انحصار شیوه یا تحت نام استادی خاص- اکتفا نکرد، بلکه با تحقیق و تفحص در مکتب ها و شیوه های مختلف آوازی و روایات مضبوط و نامضبوط موجود، دایرة المعارف ردی

واکاوی همه جانبه نامه علی رهبری به رئیس جمهور نگارش : محمدرضا ممتازواحد علی رهبری مدیر هنری ارکستر سمفونیک تهران پس از ترک ایران به نشانه اعتراض (مبنی بر عدم موافقت مسئولان بنیاد رودکی و معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی جهت انعقاد قرارداد یک ساله با نوازندگان و گروه کُر ارکستر سمفونیک تهران)، طی نامه ای سرگشاده به حسن روحانی رئیس جمهوری ایران، از پشت پرده های این روزهای موسیقی کشور خبر داد.(1) نگارنده معتقد است تحلیل این نامه نبایستی خدای ناکرده از جانب عده ای «آتش برافروختن» تلقی گردد که اتفاقاً «آتش برانداختن» است و باید با واقع بینی و فارغ

به شوق زادروزِ مؤلف کتاب «موسیقی رمضان در ایران» سختکوشان بی ادعایِ عرصه موسیقی نگارش : محمدرضا ممتازواحد نمی دانم که چرا آغاز سخن را با گفتار ارزشمندی از شادروان «سید ابوالقاسم اِنجوی شیرازی» می خواهم آغاز کنم. شاید یکی از دلایل آن، تأثیرپذیری پژوهشگر ارجمند و گرامی «هوشنگ جاوید» از این دانشمند بزرگ بوده است: «این موسیقی (مقامی) و فرهنگ توده، چنان عرصه پهناوری دارد که نیروی انسانی چند هزار نفری کاردان مطلع و علاقمند، باید سالها به مطالعه و تحقیق علمی و گردآوری فنی و اصولی بپردازد و موارد آنها را از حافظه سالخوردگان و هنرمندانِ هنر ناحیه بگیر

تحلیل یک مصاحبه قدیمی با «ایرج نعیمایی» خاستگاه مقامات و نغمات قرآنی نگارش : محمدرضا ممتازواحد خاستگاه مقامات و نغمات قرآنی و بررسی ماهیت و هویت آهنگین این موسیقی دلپذیر، موضوع و بحثی عمیق و جدی است. تا همین 4 سده قبل کشورهایی چون پاکستان، ازبکستان، آذربایجان و حتی بحرین بخشی از ایران پهناور بوده اند. گسترش ایران فرهنگی تا اندازه ای بود که از طرفی تا هند و چین و از سوی دیگر قزاقستان؛ و کشورهایی نظیر یوگسلاوی، صربستان، اندونزی، ترکستانِ چین (که در ادبیات به «ختن» معروف است)، افغانستان، عراق و امپراطوری عثمانی هم تحت سیطره فرهنگ و تمدن ایران قرار

در گذر از تیر ماه؛ ماهِ میلاد کوروس سرهنگ زاده چو نایِ بی آوا، داد از غم تنهایی ... عکس: امید طاری فرد نگارش: محمدرضا ممتازواحد کوروس سرهنگ زاده از هنرمندان قدیمی موسیقی این دیار است. آثار و صدای زیبایش از سالیان دور تا به حال طنین انداز بوده و برای علاقمندانش خاطره انگیز می باشد. سرهنگ زاده بی تردید از یکه تازان موسیقی بزمی است و موسیقی بزمی نیز یکی از شاخه های دشوار موسیقی کلاسیک ایرانی است. دشوار از آن جهت که خواننده باید ابیات و اشعار بسیاری را از حفظ باشد و از طرفی دیگر موقعیت سنجی و مناسبت خوانی جهت انتخاب لحن مربوطه (مناسب با حال و هوای مجلس) و

کوتاه در خصوص مقوله «جریان سازی» تنی چند از آوازخوانانِ جریان ساز رادیو (1319-1357 ه.ش) نگارش: محمدرضا ممتازواحد نگارنده جهت نگارش این مقاله مدت ها مردد بود و دلیل اصلی این تردید، نرسیدن به پاسخی شفاف و منطقی مبنی بر این که «اصلاً، هدف از بررسی آوازخوانانِ جریان ساز رادیویی چیست؟» این که نگارنده وقت ارزشمند خوانندگان این سطور را صرف خواندن نوشتاری کند که چند چهره جریان ساز آوازی در رادیو را – ولو با استدلال هنری، تاریخی و اجتماعی- بررسی نماید، چه سرانجامی در پی خواهد داشت؟ هدف و نتیجه از این نوشتار چه خواهد بود؟ تنها پاسخ قانع کننده و موجهی که نگارند